به گزارش ایسنا، پکن این هدف را پنهان نکرده است. در ماه مه، شی جینپینگ، رئیس جمهور چین در نشستی با دیپلماتهای کشورش و کشورهای عربی در پکن گفته بود: «جنگ نباید به طور نامحدود ادامه یابد.» شی بر حمایت پکن از «کنفرانس صلح بین المللی گسترده، معتبر و موثر» و همچنین درخواست برای ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی تاکید کرده است.
ان بی سی در بررسی حضور دیپلماتیک چین در مناقشه خاورمیانه آورده است: پکن امیدوار است بتواند در غزه پس از جنگ هم به منظور کمک به بازسازی زیرساختهای این منطقه نقشی داشته باشد. دیپلماتهای این کشور مانند «کائو شیائولین»، سفیر چین در قطر و «وانگ کجیان»، فرستاده چین با اسماعیل هنیه، رهبر سیاسی حماس دیدار کردند.
![افزایش حضور دیپلماتیک چین در خاورمیانه با میزبانی از نشست نمایندگان حماس و فتح](https://cdn.isna.ir/d/2024/07/21/3/63110612.jpg?ts=1721551666188)
حماس در بیانیهای اعلام کرد مقامهای چینی به هنیه گفتهاند: «حماس بخشی از بافت ملی فلسطین است و چین مشتاق برقراری روابط با این جنبش است.»
«فائز مهداوی»، سفیر تشکیلات خودگردان فلسطین در چین معتقد است: با میزبانی چنین نشستی حماس چیزی از دست نمیدهد. چین خودش را به عنوان یک میانجی معرفی نمیکند. چین نمیتواند خواستار کنفرانس صلحی شود که خود فلسطینیها برای آن مهیا نیستند.»
وقتی پای دیپلماسی به میان میآید، مهداوی چین را جایگزین آمریکا به عنوان قدرت مسلط در منطقه نمیبیند. در عوض، او مشارکت چین در مذاکرات وحدت را نقشی میداند که ایالات متحده با توجه به حمایتش از اسرائیل قادر به ایفای آن نیست.
او میگوید: «سیاست خارجی چین جاهطلبانه نیست. آنها محدودیتها را میدانند. شکستهای آمریکا نشان میدهد که چین بیشتر کار میکند. وقتی محل را ترک میکنید، کسی جایتان را میگیرد.»
«یان آلترمن»، معاون ارشد رئیسجمهور و مدیر برنامه خاورمیانه در مرکز مطالعات استراتژیک و بینالملل میگوید: «چین می خواهد بخشی از هر مناقشه دیپلماتیک بزرگی باشد که به این درگیری پایان میدهد. چین این رویه را یک راه مرتبط بیهزینه میداند. اگر چنین رویهای کارایی داشته باشد، واقعا یک ژست سیاسی خوب است و اگر هم کارایی نداشته باشد، به کسی برنمی خورد و به کسی لطمه نمیزند.»
اتحاد جناحهای فلسطینی تاکنون دست نیافتنی بوده است. کشمکشهای قدرت مدتهاست که فتح و حماس را از هم جدا کرده؛ شکافی که در سال ۲۰۰۷ با تسلط حماس بر نوار غزه پس از انتخابات سال قبل از آن عمیقتر شد. بر اساس یک مطالعه در سال ۲۰۲۳ توسط «مرکز تحقیقات سیاست و بررسی فلسطین»، یک اندیشکده مستقل در رامالله، این گسست از آن زمان باعث شد که تشکیلات خودگردان فلسطین تحت سلطه فتح تنها بخشهایی از کرانه باختری را اداره کند و این کار را در بحبوحه شکایت فلسطینیها مبنی بر از بین رفتن مشروعیت انجام میدهد.
گفتوگوهای امروز در پکن در مهمانخانه دولتی «دیائویوتای»، مجموعهای وسیع از باغها، دریاچهها، ساختمانها و هتلی که حزب کمونیست از مقامات خارجی در آن پذیرایی میکند، برگزار خواهد شد. در این نشست هیاتی از مقامات ارشد فتح از جمله معاون رئیس آن، «محمود العالول» و همتایان حماس به رهبری هنیه را گرد هم خواهد آورد.
وانگ یی، وزیر خارجه چین نیز با هر دو دیدار میکند. دو گروه فلسطینی همچنین بدون حضور وزیر خارجه چین دیدار میکنند.
برای چین اعلام انجام این مذاکرات از قبل، سطح متفاوتی از اعتماد را در مورد آنچه ممکن است به دست آورد، نشان میدهد. دور اول جلسات در ماه آوریل بدون اعلام قبلی و با پیشرفت اندکی در پکن برگزار شد و چین برگزاری این نشست را پس از پایان آن و خروج دو طرف از کشور اعلام کرد. نشست پکن پس از نشست مشابهی در مسکو در ماه فوریه انجام شد.
مقامهای چینی اعلام کردند که دور بعدی مذاکرات بین دو طرف فلسطینی ۲۴ ژوئن در چین برگزار می شود، اما حماس و فتح در دقیقه آخر از حضور در نشست امتناع کردند و با انتشار بیانیهای یکدیگر را بابت عدم حضور مقصر دانسته و از چین برای میزبانیاش قدردانی کردند.
![افزایش حضور دیپلماتیک چین در خاورمیانه با میزبانی از نشست نمایندگان حماس و فتح](https://cdn.isna.ir/d/2024/07/21/3/63110611.jpg?ts=1721551655111)
«ماریا پاپاژورگیو»، مدرس سیاست و روابط بینالملل در دانشگاه اکستر، معتقد است: «شکاف تاریخی بین حماس و فتح عمیق است. تاثیر مستقیم چین بر سیاست فلسطین در مقایسه با سایر بازیگران محدود است.»
روابط چین با فلسطینیها به دهه ۶۰ میلادی برمیگردد زمانیکه دولت کمونیست تحت رهبری مائو زدونگ برای سازمان آزادی بخش فلسطین (ساف) غذا، لباس، سلاح می فرستاد و آنها را آموزش می داد.
در سال ۱۹۸۸، چین یکی از اولین کشورهای جهان بود که کشور فلسطین را به رسمیت شناخت و دفتر نمایندگی آن در پکن در سال ۱۹۷۴ به سطح سفارت ارتقا یافت. این روزها، فلسطینیها عمدتا برای حمایت دیپلماتیک در سازمان ملل متحد به چین متکی هستند.
این روابط مدتهاست عمدتا اقتصادی است که نفوذ سیاست خارجی این کشور را نیز گسترش داده است. بیشتر واردات نفت خام پکن از منطقه تامین میشود و سرمایه داران چینی میلیاردها دلار در پروژه های زیرساختی از جمله بنادر، بزرگراهها و آسمان خراشها تامین مالی کردهاند.
وزارت امور خارجه چین گفته است: «پکن همیشه قاطعانه از آرمان عادلانه مردم فلسطین حمایت کرده است. چین از کشورهای بزرگ با نفوذ میخواهد که چشمهای خود را باز کنند و استانداردهای دوگانه را هنگام رسیدگی به امور منطقه کنار بگذارند.»
انتهای پیام
نظرات