کد خبر: 8201-07145

شنبه ۳۰ فروردین ۱۳۸۲ - ۱۰:۲۳


/گزارش تحليلي ـ ورزش دانشگاه‌ها و دختران دانشجو/ خانواده و مدرسه مهمترين نقش را در گرايش دختران به ورزش ايفا مي‌كنند
سرویس : ورزشي - نهادهاي ورزشي و ساير

گسترش فعاليت‌هاي ورزشي در دانشگاه‌ها نيازمند زيربناي محكم و قوي در سطح مدرسه و خانواده است. چرا كه در كوتاه مدت نمي‌توان تغييرات اساسي در ساختار ورزشي دختران دانشگاهها ايجاد كرد، بلكه بايد فقط آن را دنبال كرد و دامنه فعاليت‌ها را توسعه داد.

آمارها و تحقيقات به دست آمده نشان مي‌دهد از بين 370 هزار دانشجوي دختر در كشور به ترتيب 4 ، 9/0، 3/5 درصد دانشجويان دختر در فعاليت‌هاي ورزشي درون دانشگاهي، ورزش قهرماني و ورزش همگاني شركت مي‌كنند. در اين راستا سرويس ورزش همگاني خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، سلسله گفت‌وگوهايي كه با كارشناسان و مديران تربيت بدني دانشگاه‌ها پيرامون عدم استقبال دختران از فعاليت‌هاي ورزشي دانشگاه‌ها، به انجام رسانده است كه در آن مباحث به دلايل متعددي اشاره شد كه به نوعي دختران را از عرصه ورزش فراري داده است.

مهمترين و روشن‌ترين مساله نداشتن امكانات و فضاي ورزشي مناسب و در دسترس دانشجويان است. دكتر معرفتي، مدير كل سابق تربيت بدني دانشگاه فردوسي مشهد مي‌گويدسرانه ورزشي دانشگاه‌هاي كشورمان براي هر دانشجو فقط 22 سانتي‌متر است. در صورتي كه استاندارد فضاي ورزشي براي هر دانشجو 180 سانتي‌متر مي‌باشد.»

همين آمار نشان دهنده كمبود فضاي ورزشي دانشگاه‌هاست. براي گسترش بيشتر فضاهاي ورزش طرح‌ها و برنامه‌هاي نظري زيادي وجود دارد ولي هيچ گاه با حرف و شعار نمي‌توان حضور دختران را در فعاليت‌هاي ورزشي دانشگاه‌ها بيشتر كرد.

دكتر ابراهيم، عضو هيات علمي دانشگاه شهيد بهشتي در اين رابطه معتقد است:«برنامه‌ها و طرح‌هاي نظري بايد به مرحله عمل برسند امروزه ورزش چه در دانشگاه‌ها و چه در جامعه ابزار و امكانات مي‌خواهد كه اگر اين امكانات فراهم نشود نمي‌توان در توسعه و سازندگي ورزش دانشگاه‌ها حركت سازنده‌اي انجام داد.»

در اين بين نبايد فراموش كرد كه حتي اگر امكانات و فضاي مناسب هم فراهم شود بايد فرهنگ ورزش دختران در خانواده و جامعه به درستي جابيفتد. در جايي كه بسياري از پدر و مادران فعاليت ورزشي را براي دخترانشان ضروري نمي‌بينند و براي آن اقدامي نمي‌كنند، وجود و امكانات ورزشي بدون استفاده‌ي دختران هيچ سودي نخواهد داشت.

دكتر هلن جواندل، عضو پژوهشكده‌ي تربيت بدني دانشگاه آزاد اسلامي، معتقد است:« فرهنگ ورزش مهمتر از داشتن امكانات ورزشي است. بهترين راه براي فرهنگ سازي ارتقا سطح آگاهي مردم از تاثيرات مثبت ورزش بر جسم و روح دختران است.»

وي ادامه داد:« فرهنگ حاكم بر والدين و خانواده و در سطح وسيع‌تر جامعه باعث عدم حضور فعال دختران در ورزش شده است و همين ديد فرهنگي باعث فقر حركتي و كم تحركي دختران و طبعا عدم سلامت جسمي آنان شده است».

آموزش و پرورش به عنوان اولين جايگاه اجتماعي افراد نقش زيربنايي در ورزش دختران دارد تا ساختار ورزش دختران در دانشگاه‌ها و جامعه به درستي بنا شود.

ميترا عزيزي دبير هيات بانوان فدراسيون قايقراني مي‌افزايد: «توسعه ورزش دانشگاه بايد از مدارس آغاز شود. زماني كه بچه‌هاي ما در مدارس با مربيان ناآگاه و عدم امكانات مناسب در فعاليت‌هايي ورزشي ضعيف باشند نمي‌توان در زمان كوتاه مدت دانشگاه تغيير اساسي در ورزش آنها ايجاد كرد.»

با اين توصيف و در كنار همه دلايل دوري دختران دانشجو از عرصه ورزش بايد به اين نكته مهم توجه داشت كه داشتن نسل سالم و شاداب در گروي مادراني سالم است. اين مادران دختران دانشجوي حال حاضرند. سرمايه‌گذاري و توجه به فعاليت‌هاي ورزشي دختران در دانشگاه‌ها و در سطح بعدي در جامعه سلامت روحي و جسمي آنان را در پي دارد و همين امر پيش زمينه‌اي براي يك جامعه سلامت و سعادتمند است.

انتهاي پيام