مریم جعفری آذرمانی به برگزارکنندگان جایزه طاهره صفارزاده اعتراض کرد.
این شاعر در یادداشتی که در اختیار بخش ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گذاشته، نوشته است: «در روزهای آینده، قرار است بزرگداشت و همایشی به نام مرحوم طاهره صفارزاده برگزار شود که گویا جدا از شعرها و مقالهها و پایاننامههای ارسالی، قرار است یک جایزه به یک شاعر زن به دلیل فعالیتش در حوزه شعر یا پژوهش تعلق بگیرد. لیستهای مختلف و ضد و نقیضی از فهرست کاندیداهای جایزه در سایت فارسیزبانان وجود دارد که در آخرین لیستشان در تاریخ 28 مهر، چند نفر از شاعران زن را قید کردهاند که نام من هم در میان آن هاست که قبل از تشریح اینکه به اینگونه فهرستنویسیها معترضام، لازم میبینم چند نکته را بگویم:
یکی اینکه درباره کتاب سال و کتاب فصل و پروین اعتصامی و بعضی از جایزههایی که مدتهاست برگزار میشود، همه اهالی فرهنگ میدانند که کتابها و آثار شاعران، گاهی بدون اطلاع آنان بررسی میشود و معمولا در لیست کاندیداها انواع شاعران با تجربهها و سنهای متفاوت حضور دارند و عموما مشکلی ایجاد نمیشود، چون با اینکه همواره عدهای از شاعران حضور ندارند، اما به نسبتی هر چند جزیی، برآوردی از دست کم یک بخش از شاعران است. اما رسم در جایزههای تازهتأسیس این است که فراخوان میدهند یا اگر بخواهند اعتبار جایزه در همان دوره اول بالا برود، از برخی شاعران خواهش میکنند که با رضایت خودشان در جایزه شرکت کنند، و رسم دیگر این است که اگر میخواهند از شاعری به خاطر فعالیت مداومش تقدیر کنند، او را به شکل منفرد مورد تقدیر قرار دهند. و دیگر اینکه بعد از دریافت جایزه ادبی پروین اعتصامی در سال 87 به خاطر کتاب «پیانو»، در دو دوره بعد از آن نیز نام من در لیست کاندیداها بود و البته اعتراضی نکردم، اگرچه داوران محترم میتوانستند دست کم نام مرا از لیست کاندیداها بردارند.
اما در بزرگداشت مرحوم طاهره صفارزاده، جدا از شعرها و مطالب ارسالی، گزینشی بین شاعران زن بدون اطلاع آنان (یا تا جایی که من میدانم، حداقل به من اطلاعی نداده بودند) انجام شده است. این گزینش به گفته خودشان از میان 190 شاعر زن صورت گرفته است و لیستهای کاندیداها به صورت 6 نفری یا 7 نفری یا 12 نفری از شاعران زن در طی چند خبر در سایت فارسیزبانان و بعد در سایتهای مختلف ارائه شده است که معلوم نیست چه معیاری میتواند شاعرانِ با سابقه دو یا سه دهه فعالیت را در کنار شاعرانی با سطوح بسیار متفاوت قرار دهد. همینجا باید به متصدیان این جایزه یادآوری میکنم که اگر برای یک شاعر اعتباری قائل نیستند (که گویا همینطور وانمود میکنند، چون فارغ از سطوح فعالیت این انتخاب را انجام دادهاند) چرا باید نام او را در لیست کاندیداها قرار دهند و اگر اعتباری قائلاند، بهتر است بدانند که شاعری که کتابهای متعددی منتشر کرده، مضحکه آنها نیست که کارنامه جایزه دادنهای خود را با نام او پر کنند.
حرف اصلی بر سر این است که اگر بعضی از آقایانی که اینگونه جوایز را با بودجههای دولتی برگزار میکنند، خیلی دغدغه شعر زنان را دارند، میتوانند محترمانه با یکی از شاعران زن در هر سطحی که انتخاب کردهاند، تماس بگیرند و او را منفرداً برای دریافت جایزه دعوت کنند و فکر نکنند که هر نامی را میتوانند در لیست کاندیداها (آن هم در لیستهای مختلف و ضد و نقیض) قرار دهند، چرا که یک شاعر چه زن باشد و چه مرد، برای شاعریاش و تداوم در فعالیتش هزینههای سنگینی را پرداخت کرده است و بعضی از شاعران، از جمله خود من چیزی گرامیتر از شعر و نامی که پای آن امضا کردهایم، نداریم.»
انتهای پیام
نظرات