سرویس
شنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۳ / Nov 01 2014
تعداد کل اخبار: 93

گفت‌وگو با شمس آقاجانی در سال‌روز تولدش

بیش‌تر از شعر، فضای نقد دچار نقصان است

» سرویس: فرهنگي و هنري - ادبيات و نشر

شمس آقاجانی معتقد است: بیش‌تر از این‌که فضای شعر امروز دچار کمبود باشد، فضای نقد ادبی و واکنش منتقدان است که دچار نقصان شده است.

این شاعر به مناسبت سال‌روز تولدش در گفت‌وگو با خبرنگار ادبیات خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره‌ی فضای نقد شعر عنوان کرد: برخی منتقدان به دلیل ناآگاهی و سطح سواد و همچنین در نظر نگرفتن وجدان کاری فضای نقد ادبی را دچار مشکل کرده‌اند و البته خود این افراد هم از جمله کسانی هستند که از این موضوع ضربه می‌خورند.

آقاجانی افزود: با این‌که تعداد افرادی که در حیطه‌ی شعر فعالیت می‌کنند، زیاد است، اما آن چیزی که باعث ماندگاری برخی جریان‌های شعری می‌شود، فضا و خاصیتی است که در بعضی شعرها و شاعران آن‌ها دیده می‌شود و در مسیر مناسب هدایت می‌شود.

این شاعر همچنین درباره‌ی زندگی و علاقه‌ی خود به ادبیات اظهار کرد: من در چهارم تیرماه سال 1346 در شهرستان فریدون‌کنار متولد شدم و تا جوانی در آن‌جا بودم. پس از قبولی در رشته‌ی مهندسی برق مخابرات در سال 65 راهی شیراز شدم. پس از فارغ‌التحصیلی در سال 70 به تهران برگشتم و در سازمان صدا و سیما به عنوان مهندس فنی مشغول به کار شدم.

او ادامه داد: علاقه‌ی من به شعر و ادبیات از همان دوران دبیرستان و با خواندن شعرهای شاعران بزرگ و کلاسیک شکل گرفت. این علاقه را به صورت جدی‌تر در انجمن شعر دانشگاه دنبال کردم و مدتی را نیز مسؤول این انجمن بودم. در سال 71 که دوره‌های جدید کارگاه شعر و قصه‌ی دکتر براهنی در تهران دایر شده بود، در آن‌ها ثبت‌نام کردم و حدود پنج سال در این کارگاه‌ها مشغول یادگیری و سرودن شعر شدم.

آقاجانی به انتشار اولین مجموعه‌ی شعر خود اشاره و اظهار کرد: اولین مجموعه‌ی شعر من با عنوان «مخاطب اجباری» در سال 76 به چاپ رسید. شعرهای این مجموعه شامل کارهای من در همان دوران حضورم در دوره‌های دکتر براهنی بود. پس از چاپ این کتاب تا سال 84 اثر جدیدی از من منتشر نشد. علت کم‌کاری این دوره هم این بود که من معمولا به شکل انتخابی کار می‌کنم و ریتم نوشتنم کند است.

او افزود: در سال 84 مجموعه‌ی مقالاتم درباره‌ی تئوری و نقد ادبی در کتابی با عنوان «شکل‌های ناتمامی» منتشر شد. در سال 91 نیز دومین مجموعه‌ی شعرم با نام «گزارش ناگزیری» به چاپ رسید که شامل چند شعر کوتاه و یک شعر بلند با نام «گزارش سفر» بود. آخرین کتابم هم با نام «سخن رمز دهان» با موضوع تئوری و نقد ادبی امسال منتشر شد.

این شاعر همچنین درباره‌ی فضای شعری خود گفت: به اعتقاد من هر شعری یک فرم، فضا و ارگانیسم مختص به خودش را می‌طلبد. هر شعر باید شناسنامه‌ی مخصوص به خود را داشته باشد و با شعر دیگر متفاوت باشد. در مورد شاعران هم همین‌طور است. تکرار مرا خسته می‌کند و اگر فرم جدیدی در کارم نباشد، راضی نمی‌شوم که کار تازه‌ای از من به چاپ برسد.

آقاجانی با اشاره به ویژگی‌های منحصر به فرد شعر در انتقال معنا عنوان کرد: برخلاف نثر که در آن معنای عبارت مدنظر است، در شعر همه چیز، حتا شکل و فیزیک سطر هم در معنا و عملکرد آن مؤثر است. مثلا وقتی این سطر از شعر فروغ را می‌خوانیم که گفته: «زندگی شاید یک خیابان دراز است که هر روز زنی با زنبیلی از آن می‌گذرد» با این‌که چیز غیرعادی‌ای در این سطر نیست، اما با خواندش نفس کم می‌آوریم و بلند بودنش حس درازی خیابان را به ما القا می‌کند و اهمیت فیزیک شعر را آشکار می‌کند.

انتهای پیام

در زمینه‌ی انتشار نظرات مخاطبان رعایت چند مورد ضروری است:
  • لطفاً نظرات خود را با حروف فارسی تایپ کنید.
  • «ایسنا» مجاز به ویرایش ادبی نظرات مخاطبان است.
  • ایسنا از انتشار نظراتی که حاوی مطالب کذب، توهین یا بی‌احترامی به اشخاص، قومیت‌ها، عقاید دیگران، موارد مغایر با قوانین کشور و آموزه‌های دین مبین اسلام باشد معذور است.
  • نظرات پس از تأیید مدیر بخش مربوطه منتشر می‌شود.
نام و نام خانوادگی*
ایمیل
متن نظر*
● تعداد‌ نظرات (0)