در شكست هاي پرسپوليس مقصر كيست؟

شكست هاي متوالي و دور از انتظار پرسپوليس در رقابت هاي هفته هاي اخير ليگ برتر فوتبال و دريافت گل هاي پرشمار از تيم هاي نه چندان مطرح حاكي از بيماري است كه تن و روان اين باشگاه پرطرفدار و محبوب فوتبال ايران را دچار مخاطره و آسيب جدي ساخته است. شكست هايي كه در طول تاريخ طولاني حضور اين تيم در مسابقات فوتبال ايران در دوره هاي مختلف هيچگاه سابقه نداشته است.

به گزارش ايسنا، دكتر عبدالحميد احمدي، رييس انجمن نويسندگان، خبرنگاران و عكاسان ورزشي در يادداشتي در رابطه با عوامل ناكامي پرسپوليس نوشت: از بين عوامل اصلي و تاثيرگذار در كسب نتايج بسيار ضعيف و دور از انتظار پرسپوليس، بدون شك بايد سراغ سه عامل اصلي و تعيين كننده در شكست يا پيروزي هر تيم ورزشي يعني مربي و كادرفني، بازيكنان، و مديريت باشگاه رفت و وضعيت هركدام و درجه تاثيرگذاري آن را مورد بررسي قرار داد.

در يك مرور اجمالي بر آن چه كه در باشگاه پرسپوليس به ويژه در ابعاد مديريتي در يكي دو سال اخير گذشته است مي توان با قاطعيت اظهارنظر كرد كه عمده ترين عامل و دليلي كه امروز پرسپوليس را به چنين وضعيت اسفباري به لحاظ كسب نتايج ضعيف در ليگ برتر فوتبال انداخته است "ضعف مديريت باشگاه " و "تصميمات غلطي است كه براي انتصاب مديران اين باشگاه از سوي مقامات مسئول اتخاذ شده است".

در سلسله مراتب عوامل تاثيرگذار در كسب موفقيت يا شكست، به يقين نقش مديريت را مي توان به عنوان محوري ترين عامل مدنظر قرار داد. از يك سو، كش و قوس هاي مديريتي و تعويض و جابجايي مديران و تنش هايي كه از اين رفت و آمدهاي مديريتي به بدنه باشگاه پرسپوليس و به ويژه بازيكنان منتقل شده است، و از سوي ديگر عدم شناخت و صلاحيت تخصصي مديران منتصب در اداره امور باشگاه پرطرفدار و البته پرحاشيه اي مثل پرسپوليس كار را به جايي رسانده است كه حتي با حضور يك مربي شناخته شده و كارآمد مثل دنيزلي كه در صلاحيت فني و تخصصي او ترديدي وجود ندارد، و بازيكنان نامدار و مهره هاي كليدي چون كريمي، مهدوي كيا، هاشميان، زارع، نوري، رضايي، و...كه هركدام از آن ها مي توانند نقش محوري را در يك تيم داشته باشند، پرسپوليس نه تنها از كسب نتايج دلخواه عاجز گرديده بلكه به وضعيتي افتاده است كه دريافت گل هاي پرشمار نيز براي آن عادي شده است.

سردار رويانيان به عنوان يك مدير شناخته شده و كارآمد در پست هاي كليدي شايد هيچگاه فكر نمي كرد كه پيشنهاد ورود او به مديريت باشگاه پرسپوليس در واقع دعوت او به باتلاقي بود كه مي تواند سابقه سي ساله مديريتي او را تحت الشعاع قرار دهد و بعيد است كه وي با آن شناخت و بينشي كه در مديريت از آن برخوردار است به اين واقعيت دست نيافته باشد. صحبت يكي دوماه اخير سردار رويانيان مبني بر استعفا و كناره گيري از مديريت باشگاه نشانه اي از همين شناخت بود كه به نظر مي رسد از سوي مديران بالادستي پذيرفته نشد و از وي خواسته شد كه همچنان در اين باتلاق به تلاش بي سرانجام خود ادامه دهد.

شايد مناسب ترين تصميم براي خروج از بحراني كه بر پرسپوليس سايه انداخته است تغيير نگاه كلان مديريتي به اين باشگاه و سپردن امور آن به افرادي كاركشته و خبره فوتبالي است كه تعداد قابل توجهي از آنان نظير دكتر دادكان، دكتر ذوالفقارنسب، مهندس كلاني، جعفر كاشاني، علي پروين، ابراهيم آشتياني، دكتر زادمهر، محمد پنجعلي، خوردبين، مايلي كهن، درخشان، انصاري فرد، علي دايي، و... از چهره هاي كاملا شناخته شده و مطرح در ورزش كشور هستند و مي توانند با تشريك مساعي و به كارگيري خردجمعي، اين باشگاه را با هزينه هاي معنوي و مادي به مراتب كمتر مديريت كنند و آن را به يك پشتوانه واقعي و حقيقي براي فوتبال و ورزش كشور تبديل كنند.

انتهاي پيام