50 راهنما براي روزنامه‌نگاران در حال شكوفايي؛ اين يك حرفه است نه شغل!

سايت «نيوزبان» كه در حوزه نقد روزنامه‌نگاري و خبرنويسي و آموزش در اين حوزه فعاليت دارد، در آخرين مطلب خود « 50 راهنما برای روزنامه‌نگاران در حال شکوفايی» ارائه كرده است.

به گزارش ايسنا فهرست اين مطلب كه خطاب به روزنامه‌نگاران تازه‌كار نوشته شده به اين شرح است:

۱. اين يک شغل نيست، يک حرفه است.

۲. بايد با حس پيداکردن خبر به دنيا آمده باشيد، نبايد به آن فکر کنيد.

۳. کار شما سرکشيدن به کارهای دولت‌ها و روشن‌کردن نقاط تاريک است.

۴. همه روزنامه‌نگاران بايد محقق باشند؛ يعنی جاهايی را جستجو کنند که کسی به سراغش نمی‌رود و شاهدش نيست ( يعنی بايد چيزی را ببينيد و بشنويد که ديگران متوجه‌اش نمی‏‌شوند.)

۵. شما ۲۴ ساعت روز را در هفت روز هفته سر کار هستيد و وقتی شيفت کاری به پايان می‎‏رسد کار شما تمام نمی‌شود.

۶. انتظار نداشته باشيد داستان‌ها به شما داده شود. کار شما پيداکردن داستان است. (دنبال کردن و نوشتن گزارش در مورد خبری که روی خبرگزاری‌ها رفته نيز بخشی از اين کار است؛ اما روزنامه‌نگاری واقعی يعنی پيداکردن يک خبر دست اول)

۷.پرسيدن کار شماست، بايد به دنبال اطلاعات بگرديد، حقايق را کشف کنيد، اين اطلاعات را با حقايقی که از پيش می‏‌دانيد مربوط کنيد و سپس تحويل مخاطب دهيد. (شما نماينده و وکيل مخاطبان هستيد پس بايد به جای آنها به سراغ افراد با نفوذ و قدرتمند رويد و سوال کنيد)

۸. هميشه اين جمله را با خودتان تکرار کنيد که اگر شما نبوديد دنيا با خبر نمی‏‌شد. (اگر فقط روی مطالبی کار می‏‌کنيد که قبلا شخص ديگری در موردشان صحبت کرده، فقط نصف کار يک روزنامه‌نگار را انجام می‏‌دهيد.)

۹. هميشه خودتان تحقيق کنيد تا خبری دست اول به دست آوريد. (از ايده‌هايی که در مورد داستان‏‌ها داريد يک فهرست تهيه کنيد.)

۱۰.بدون استفاده از اخبار و خبرگزاری‌ها کار کنيد ( يک هفته به هيچ سايت خبری، خبرگزاری يا اخباری نگاه نکنيد.)

۱۱. دنبال رقابت نباشيد، ( نه در حوزه كسب خبر) سعی کنيد داستان خود را برای دنبال کردن پيدا کنيد و از زاويه ديد خود دنيا را ببينيد.

۱۲. هميشه پاراگراف چهارم به بعد اخباری را که در مورد بخش صنعتی روی خبرگزاری‌ها می‏‌آيد مطالعه کنيد. معمولا آنجا در مورد افراد از کار بيکار شده يا حقوق پرداخت نشده مطالبی می‎‏بينيد که برای خوانندگان جالب‌تر است.

۱۳. برای مخاطبان خبر بنويسيد نه برای معروفيت يا اثبات خودتان.

۱۴. رابط ها را حفظ کنيد و قدر آن‌ها را بدانيد. بعد از گرفتن يک خبر آنها را دور نيندازيد.

۱۵. در روزنامه‌نگاری بايد حتی با کسانی هم که موافق هستيد سختگيری کنيد.

۱۶. طرفداری کسی را نکنيد.

۱۷. با کسی معامله نکنيد.

۱۸. هديه قبول نکنيد.

۱۹. استثناء قائل نشويد.

۲۰. به حريم خصوصی افراد احترام بگذاريد.

۲۱. يادداشت‌برداری کنيد و آن‌ها را در جای امنی نگه داريد.

۲۲. وقتی داريد چيزی را دنبال می‏‌کنيد به پشت سر خود هم نگاه کنيد.

۲۳. حقايق خود را بشناسيد.

۲۴. محدوديت‌های خود را بشناسيد.

۲۵. بارها و بارها چک کنيد.

۲۶. در مورد چيزی که نوشته‌ايد و يا فکر می‏‌کنيد نوشته‌ايد دقت کنيد.

۲۷. هميشه از شخص ديگری بخواهيد کارتان را دوباره چک کند، حتی اگر اين شخص روزنامه‌نگار نباشد.

۲۸. تمام انرژی خود را روی نوشتن يک مقدمه خوب بگذاريد. در مورد «عنوان» حساسيت به خرج دهيد. اگر داستان خوب از آب در‏نيامد روی چيز ديگری کار کنيد.

۲۹. محض احتياط وقتی به عنوان ناشناس برای تحقيق می‏‌رويد يادداشتی بگذاريد و بگوييد کجا هستيد.

۳۰. يک دفترچه از داستان‌هايی که نوشته‌ايد درست کنيد و سه ماه بعد آن‌ها را پی‏‌گيری کنيد. اگر حس کرديد ارزشش را دارد يک دنباله برای داستان اول بنويسيد.

۳۱. کپی همه ايميل‌ها، يادداشت‌ها، اس ام اس‌ها، فاكس‌ها و تاريخ تماس‌ها را نگه داريد و هرگز دفترچه يادداشت خود را دور نيندازيد.

۳۲. در حين تحقيق به حس خود اعتماد کنيد ولی وقت انتشار يا پخش خبر فقط حقايق را بيان کنيد.

۳۳. وقتی خيابان اصلی شلوغ است حتما کوچه پس کوچه‌ها را هم چک کنيد.

۳۴. توجه داشته باشيد که سياست‌مداران هميشه از روی متن جواب می‌دهند.

۳۵. مراقب کسانی که دوست دارند شما را در خطر ببينند باشيد.

۳۶. مراقب احساسات، انگيزه‌ها، علاقه‌مندی‌ها، موارد تنفر و اعتقادات خود باشيد. نبايد اجازه دهيد آنها روی روزنامه‌نگاری "متعادل، منطقی و عينی" شما اثر بگذارند.

۳۷. مصاحبه شونده را در خطر نيندازيد.

۳۸. هميشه در مورد استفاده از نقل قول‏‌های ديگران هوشيار باشيد.

۳۹. هيچ وقت از اين دو عبارت استفاده نکنيد: « بايد ببينيم چه می‏‌شود» و «زمان خود پاسخگوست». اگر نمی‏‌دانيد يک داستان چطور تمام می‏‌شود سراغ آن نرويد.

۴۰. هرگز نگوييد قربانی بی‌نام است؛ چون هرکس بعد از تولد صاحب نام می‏‌شود. منظور شما اين است که پليس نام قربانی را فاش نکرده است.

۴۱. «بيش از» برای مقدار به کار می‌رود و «بالاتر» برای ارتفاع.

۴۲. وقتی می‏‌توانيد با عبارتی کوتاه‌تر حرف بزنيد جمله را بلند نکنيد.

۴۳. از اصطلاحات پيچيده استفاده نکنيد. آنها جملات را طولانی و موضوعی را که می‏‌خواهيد مطرح کنيد پيچيده می‏‌کنند.

۴۴. هميشه در صورت نياز و اورژانسی بودن موضوع در مورد آن عجله کنيد؛ ولی با خودتان صادق باشيد، اگر موضوع فوری نيست آن را فوری جلوه ندهيد.

۴۵. هرگز تحت تاثير احترام بيش از حدی که به شما گذاشته می‏‌شود قرار نگيريد.

۴۶. مردم هيچ وقت پوچ نيستند.

۴۷. هر وقت به ديدار افراد داغديده می‏‌رويد کمی حساسيت به خرج دهيد. ممکن است اين افراد شما را به داخل دعوت کنند، يک فنجان چای با شما بنوشند و عکس‌های خانوادگی را به شما نشان دهند. حتی ممکن است اجازه دهند يکی از آن‌ها را با خود ببريد. ولی از طرف ديگر ممکن است افرادی هم باشند که سگ‌های خود را به سمت شما بفرستند.

۴۸. شايعات برای شروع يک داستان خوب هستند، ولی تا وقتی ثابت نشوند خبر به حساب نمی‏‌آيند.

۴۹. مطمئن شويد متن خود را چک کرده‌ايد، اما چاپ آن را زياد طول ندهيد. افرادی هستند که نياز دارند از اين حقايق کشف شده اطلاع داشته باشند.

۵۰. هميشه راه خود را باز کنيد (يک نوشيدنی سفارش دهيد.)

انتهاي پيام