حسين فدايي:حداد عادل را به لاريجاني ترجيح مي‌دهيم

حسین فدایی، عضو شورای مرکزی جبهه متحد اصولگرایان، درگفت‌وگويي با سايت مشرق تاكيد كرد:«ما آقاي حدادعادل را به آقاي لاريجاني(براي رياست مجلس) ترجيح مي دهيم.»

به گزارش ايسنا، بخش‌هايي از سخنان فدايي در اين گفت‌وگوي تفصيلي به اين شرح است:

*بحث مبارزه با مفاسد اقتصادي موضوع بسيار مهمي است. انقلاب اسلامي و نظام اسلامي ايران ذاتاً ضد فساد است. همان‌گونه كه ذاتاً ضد تبعيض و ضد فقر است. بنابراين كمترين آسيب از جانب مفاسد اقتصادي قابل قبول براي نظام نيست.

*يكي از نقاطي كه زمينه شكل گيري مفاسد اقتصادي در آن زياد است، نظام بانكي است. براي اصلاح نظام بانكي هم كارهايي به صورت معين به تصويب ستاد رسيد كه اگر انجام شده بود الآن شاهد ظهور و بروز مفاسدي مانند مفسده بانكي 3000 ميلياردي نبوديم.

*نظام اطلاعاتي بخش هاي اقتصادي شفاف نيست و بايد اين اتفاق بيفتد تا معاملات بر اساس مقررات و شفاف صورت بگيرد و عمليات هاي مالي بايد شفاف، ماشيني و خارج از دسترس افراد باشد و اختيارات اداري و مسؤوليتي افراد نتواند فساد را تسهيل كند.

*هزينه اي كه فسادكننده بايد در قبال تخلفي كه انجام داده پرداخت كند به‌گونه‌اي است كه بايد بر منافع او بچربد و به قول معروف متخلف را نقره‌داغ كند. اگر اين هزينه پايين باشد خودش عامل ايجاد انگيزه در افرادي مي شود كه مستعد فساد هستند. برعكس اگر فرد بداند در صورت ارتكاب به تخلف، قوه قضائيه با سرعت و دقت و شدت با او برخورد مي‌كند و بايد هزينه بالايي براي تخلف پرداخت كند به سمت ارتكاب تخلف نمي‌رود. متأسفانه اطاله دادرسي و هزينه‌هاي پايين نسبت به جرايم در قوه قضائيه تا كنون به گونه‌اي بوده كه نتوانسته برخورد رضايت بخشي با مفاسد اقتصادي انجام دهد.

*اساساً فساد شكل نمي گيرد مگر اينكه از حمايت كانون‌هاي قدرت برخوردار باشد. هركجا كه شما فساد ديديد قطعاً بدانيد كه از كانون‌هاي قدرت مورد حمايت قرار گرفته است.

*متأسفانه برخي از نمايندگان در حمايت از گروه آريا و تسهيل اقدامات آنها نقش داشتند. بعضي از اين نمايندگان به صورت حضوري از اين گروه حمايت مي كردند و برخي علاوه بر حمايت هاي حضوري به صورت مكاتبه اي هم از اين گروه حمايت كرده اند. حمايت اين نمايندگان ايجاد اطمينان مي كرد در مسؤولاني كه مي خواستند به اين گروه وام بدهند.

*ليست نمايندگاني كه از مجلس مسافرت‌هاي خارجي رفته اند را بدهند و اعلام كنند به چه دليل اين سفرها صورت گرفته. بگويند اين سفرها چه ضرورتي داشته، چه فوايدي براي كشور به ارمغان آورده و چقدر هزينه براي كشور داشته.

*متأسفانه برخي هم دارند يك روشي را نهادينه مي كنند كه وقتي مقام معظم رهبري موضوعي را مطرح مي‌کنند، اينها زودتر از همه و بيشتر از ديگران شعار مي دهند و موج درست مي كنند، اما در عمل بين رفتار آنان با مطالبات رهبري فاصله زيادي مشاهده مي شود. اگر مسؤولان همان گونه كه حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبري تأكيد داشتند به ساده‌زيستي روي بياورند و به زندگي ساده در سطح متوسط اكتفا كنند و از كالاهاي داخلي استفاده كنند، اين براي ديگران ايجاد الگو مي كند و موجب تقويت توليد و اقتصاد كشور مي شود.

*وحدت فقط تابع حضور دشمن نيست. وجود دشمن مشترك مي تواند انگيزه براي وحدت ايجاد كند اما علت ذاتي وحدت نيست و الزاماً هم حضور دشمن مشترك به وحدت نمي انجامد. نفس وحدت ضروري و سفارش دين و امام(ره) و رهبري است. مؤمنان و وفاداران به نظام بايد با وحدت كشور را اداره كنند. وقتي وحدت نباشد دشمن قوت مي گيرد و توطئه ها شكل مي گيرند.

*ما وقتي كه راهبردمان را بر وحدت گذاشتيم اصرارمان بر اين بود كه همه با هم باشيم. اگر قرار بود ما به دعوت روحانيت لبيك نگوييم و با يك گروه ديگري وحدت كنيم تفاوتي با عدم وحدت نداشت و به ما اشكال وارد بود. اصل ما در وحدت اين بود كه همه نيروهاي وفادار نظام زير يك چتر جمع شوند. مطلب دوم اين بود كه ما وحدت گفتماني را اصل قرار داديم و اصرار داشتيم روي شاخص ها و اصول تأكيد كنيم. سوم اينكه ممكن است در بعضي موارد ما نقدهايي داشته باشيم اما وقتي بحث وحدت مي شود، اين وحدت بايد ميان گروه ها و جريان هايي كه باهم اختلاف ديدگاه و نظر دارند شكل بگيرد. اگر قرار باشد هر كسي روي نظر خودش بايستد كه وحدت شكل نمي گيرد. قاعدتاً بايد يك تنازلي وجود داشته باشد تا بتوانيم به يك نقطه تناسبي برسيم. نكته ديگري كه ما از رهبري الهام گرفتيم «وحدت با اغماض» بود.

*در حوزه سياسي پيشنهادات زياد است. بله به ما پيشنهاد دادند كه با آنها ائتلاف داشته باشيم اما ما گفتيم همه بايد با هم باشيم. اين پيشنهادها از جانب جريانات مختلف داده شد و از مدت‌ها قبل هم مطرح بود. يكي از آنها پايداري بود. آقاي لاريجاني هم يك زماني به ما پيشنهاد دادند كه بياييد ما با هم باشيم اما ما گفتيم اگر همه با هم باشيم، ما هم هستيم.

*من صريحاً به آقاي احمدي‌نژاد عرض كردم و بارها هم اين را به طور رسمي اعلام كرديم كه ما كوچك‌ترين امتيازي در حكومت نمي‌خواهيم. نه خودمان و نه گروه‌مان. بلكه دنبال تحقق منويات امام(ره) و رهبري و شهدا هستيم. من حتي براي يك نيرو در حد آبدارچي هم سفارش نكردم در دولت آقاي احمدي نژاد منصوب شود و انتظار هم نداشتم. البته مردم وقتي مراجعه مي كنند ما به دستگاه‌هاي اجرايي معرفي مي كنيم اما اينكه متعلق به گروه ما يا وابستگان ما باشد حتي يك مورد در حد يك آبدارچي هم وجود ندارد كه ما مطالبه كرده باشيم يا انتظار داشته باشيم.

*گروه‌ها وجريان هاي مختلف به ما تهمت زدند و مي زنند. برخي ممكن است ناشي از كم اطلاعي باشد و برخي هم ناشي از غرض ورزي اين تهمت ها را مطرح مي كنند. اتفاقاً چون ما حاضر نيستيم در معادلات كثيف سياست و معاملات و تعاملات غير الهي ورود پيدا كنيم اين اتهامات را به ما نسبت مي دهند. هركجا ورود پيدا كنيم شفاف موضع خودمان و اشكالات را بيان مي كنيم و اهل بده‌بستان‌هاي كثيف براي حفظ منافع خودمان نيستيم و منافع ملي و وظيفه الهي ملاك عمل ماست. ما وظيفه خودمان را اين مي دانيم كه صادقانه وارد عرصه سياسي شويم و از ارزش هاي اسلام و امام(ره) و شهدا دفاع كنيم. تخريب مي كنند چون مي‌خواهند نگذارند 10 نفر بچه حزب‌اللهي متدين در حوزه سياسي حضور داشته باشند و براي حذف آنان هم تلاش مي كنند.

*سران فتنه و شخص آقاي خاتمي در تناقضي گرفتار شدند و تناقض هم اين بود كه اينها تصور مي كردند يا به آنها القاء شده بود كه مردم در انتخابات شركت نخواهند كرد و اينها بنا داشتند خودشان را به عنوان يك جريان اپوزيسيون معرفي كنند تا از حمايت بيگانگان هم برخوردار شوند. اما وقتي بر اساس سنجش‌ها وگزارش‌هايي كه دريافت كردند ديدند مشاركت مردم بالاي 60 درصد است مردد ماندند كه چه بايد كرد. اگر نمي آمدند و شركت نمي كردند جزء تحريم كنندگان محسوب مي شدند و ديگر محلي از اعراب نداشتند و اگر بيايند و در انتخابات تبليغ كنند و ميزان مشاركت در انتخابات افزايش پيدا كند اين هم با موضع‌گيري‌هاي گذشته آنان سازگاري نداشت. بنابراين به اين جمع‌بندي رسيدند كه در دقيقه 90 بيايند و رأي بدهند تا جزء رأي‌دهندگان باشند اما جزء تبليغ‌كنندگان و تشويق‌كنندگان به مشاركت نباشند. در عين حال باز من نفس اين كار را مثبت ارزيابي مي‌كنم. يعني بناي ما اين نيست كه كساني كه اشتباهات و خطاهاي استراتژيك داشتند و نتوانستند خودشان را با شاخص‌هاي ملت هماهنگ كنند را از دايره نظام بيرون كنيم و با آنان مانند دشمنان و معاندين برخورد كنيم. ملت ايران راه را براي توبه و جبران آنها باز گذاشته اما خط مشي كژدار و مريز، روش درستي براي آنان نيست.

*حتما ما آقاي حدادعادل را به آقاي لاريجاني(براي رياست مجلس) ترجيح مي دهيم.

*در يك مقايسه ميان مجلس هفتم و هشتم به اين جمع بندي مي رسيم كه رعايت قوانين و مقررات و آيين نامه‌ها در مجلس هفتم بهتر بود، تعامل با دولت بهتر بود، فضاي منطقي بيشتر بود، غوغاسالاري نبود و آرامش بيشتري بر كشور حاكم بود. غير از اين ضوابط و معيارها ما خيلي موافق حضور دو برادر در رأس دو قوه از سه قوه كشور نيستيم و آن را درست نمي دانيم. هرچند كه ممكن است افراد صلاحيت هايي هم داشته باشند اما اينكه دوبرادر رئيس دو قوه كشور باشند را به مصلحت نمي دانيم و معتقديم بازتاب هاي منفي در كشور دارد. ضمن اينكه ما در صداقت و كارآمدي و سلامت نفس آقاي حدادعادل هيچ ترديدي نداريم.

*هركسي مي خواهد رئيس مجلس باشد بايد يك مراحلي را طي كرده باشد و يك توانايي هايي را از خودش بروز داده باشد تا پيش از اينكه به اين مسؤوليت برسد آزموده شده باشد. اگر آقاي حسينيان چنين افرادي را در مجلس سراغ دارند معرفي كنند تا مجلس نهم درمورد آن تصميم بگيرد.

*من راهبرد وحدت را اساسا به عنوان يك راهبرد ضروري براي اصولگرايان مي شناسم و معتقدم نه تنها براي انتخابات رياست جمهوري، بلكه براي همه كارها بايد وحدت صورت بگيرد. زمانه به ما ثابت كرده تمام نيروهاي وفادار اسلام و انقلاب بايد دور هم جمع شوند و نيروهاي خودشان را با هم جمع كنند و هم‌افزايي ايجاد كنند براي پيشرفت كشور و خدمت به مردم. ما نبايد توان خودمان را صرف بگومگوهاي داخلي و بي‌حاصل ميان همديگر بكنيم و جوي فرسايشي ايجاد مي شود و نيروها هدر مي رود دنيا دارد به سرعت جلو مي رود و ما بايد اين فرصت استثنايي و تاريخي را قدر بدانيم و تمام ظرفيت هاي خودمان را براي خدمت به مردم و خدمت به دين و پيشبرد اهداف اسلام و راه امام و شهدا به كار ببريم. آيا اين اختلافات و فرسايش ميان نيروهاي وفادار به نظام براي پيشرفت كشور مفيد است؟ آيا مردم و نظام سود مي برند يا دشمنان مردم و نظام؟

انتهاي پيام