محافظت بهتر از استخوان فضانوردان با بازگشت موش‌هاي فضانورد

ماموريت موش‌هاي ماراتن فضايي پس از 91 روز معلق بودن در فضا براي آزمايش چگونگي جلوگيري از تجزيه استخوان پايان يافت و اين موشها به زمين بازگشتند.

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين ماموريت، طولاني‌ترين زمان اقامت حيوانات در فضا محسوب مي‌شود.

انواع مختلف سلول‌هاي استخواني به ساخت استخوان يا تجزيه آن مي‌پردازند. براي استخوان‌هاي متحمل وزن، سلولهاي تجزيه كننده در زمان تاثير نداشتن بر استخوان مانند ريزگرانش فعالتر مي‌شوند. براي مثال به گفته محققان دانشگاه جنواي ايتاليا، فضانوردان در سفرهاي خود با 20 تا 30 درصد از دست رفتن استخوان مواجه مي‌شوند.

آنها براي كاهش اين آسيب از ورزش و مكمل‌هاي كلسيم استفاده مي‌كنند اما بازگرداندن استخوان به حالت اوليه آن در زمين بسيار سخت است.

اين محققان به ارسال شش موش به ايستگاه فضايي بين‌المللي پرداختند كه از ميان آنها در سه مورد جهش ژنتيكي براي توليد پروتئين پليوتروفين (PTN) كه در رشد استخوان تاثيرگذار بوده، انجام شده بود.

محققان دريافتند كه موش‌هايي كه از PTN‌ بيشتر برخوردار بودند، در برابر تجزيه استخوان در فضا محفوظ مانده و تنها سه درصد از سطح ستون فقرات آنها در مقايسه با 41.5 درصد در موشهاي عادي، كاهش بافت.

اكنون اين دانشمندان اميدوارند كه بررسي‌هاي بيشتر در مورد درمانهاي پروتئيني بتواند در آماده‌سازي فضانوردان براي زندگي در ريزگرانش مورد استفاده قرار گيرد.

انتهاي پيام