خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: نگاهي به وبلاگها

احتمالا بسياري حكايت وبلاگ معلم كوچكترين مدرسه جهان كه پست‌هاي وبلاگش را از روستايي دور افتاده مي‌نويسد، شنيده‌اند. عبدالحميد شعراني سرباز معلمي است در روستاي جمال آباد کالو از توابع بندر دير در استان بوشهر. او چهار شاگرد دارد که البته نام خانوادگي همه آن‌ها يکي است.

به گزارش سرويس نگاهي به وبلاگ‌هاي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، وبلاگ "دير تش آباد" به نشاني http://www.dayyertashbad.blogfa.com/ متعلق به اين سرباز معلم است كه مدرسه‌ي چهار نفره را در روستاي كالو اداره مي‌كند و با وقايع‌نگاري حوادث و خاطرات در وبلاگش نگاه‌هاي زيادي را به خود جلب كرده است.

بر اين اساس در مطلبي از وبلاگ اين سرباز معلم آمده است: همين اول صبحي صداي افغاني‌ها گوش روستا را پر کرده، هر وقت سر و صدا مي‌کنند، يعني اينکه خواب نيستند و دارند مدرسه کار مي‌کنند. مهدي مي‌گويد مدرسه نو خيلي قشنگ مي‌شود تازه ديم (مادرم) ميگه طارمه (سايه‌بان ) هم داره. مهران كه با چشم‌هاي پف کرده‌اش دفتر مشقش در مي‌آورد، حسين مي‌گويد: مجبوري شب‌ها تا ساعت 12 بيدار باشي! پريسا که قرآن دارد از روي سوره‌ها مي‌خواند و نماز خواندن هم ياد گرفته است و امسال بايد جشن تکليف برايش بگيريم. مي‌گويد: اجازه من شب‌ها تا شام مي‌خورم مي‌خوابم. صبح زود هم بلند مي‌شوم و نماز مي‌خوانم با چادر گل گلي‌ام.

حسين که انشا مي‌خواند کلاس ساکت مي‌شود، مهران گوش مي‌کند، مهدي حرف نمي‌زند و پريسا هم فقط به دفتر انشاي حسين زل مي‌زند.

موضوع انشا اگر من رييس جمهور بودم...: «اگر من رييس جمهور بودم به مردم فقير کمک مي‌کردم و نمي‌گذاشتم که در کشورم کسي فقير باشد و به تمامي ‌روستاها کمک مي‌کردم و راه‌هاي روستايي را آسفالت مي‌کردم و به روستاها آب و برق و تلفن مي‌کشيدم تا مردم روستا‌ها هم بتوانند مثل مردم شهرها زندگي راحتي داشته باشند.

اگر من رييس جمهور بودم بين تمام کشورها صلح برقرار مي‌کردم و نمي‌گذاشتم که کشورهاي قدرتمند به کشورهاي ضعيف حمله کنند و مردم بي دفاع و کودکان بي گناه را با بمب و موشک بکشند و آب و خاک کشورهاي فقير بگيرند. من دلم مي‌خواهد که تمام کشورها با هم دوست باشند و با هم زندگي خوبي داشته باشند.

حالا يک نصيحت دارم به تمام رييس جمهورهاي دنيا؛ هر انساني حق زندگي دارد، چرا عده‌اي از انسان‌ها کشته بشوند. مثلا چرا هم سن و سال‌هاي من در فلسطين و عراق کشته بشوند. به نظر من به کشورهاي ضعيف حمله کردن و مردم بي گناه را کشتن هنر نيست. اگر راست مي‌گويند بيايند با هم زندگي کنند و نيازهاي همديگر را برطرف کنند. من اميدوارم که تمامي‌ کشورها با هم دوست بشوند و ديگر در دنيا هيچ جنگي نباشد. . . پايان»

انتهاي پيام