خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران سرويس: فرهنگ و هنر - سينما
در پي اكران نامناسب فيلم«صداها» كه قرار بود با حل شدن مشكلش از روز گذشته (30 مهر ماه) و با يك روز تاخير بر پرده سينماها برود، كارگردان و تهيه كننده اين فيلم در نامههاي جداگانه، نسبت به نحوه اكران فيلم اعتراض كردند.
به گزارش بخش سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) فرزاد موتمن كارگردان اين فيلم در نامهاي كه نسخهاي در اختيار بخش سينمايي ايسنا قرار گرفته است،آورده است:
«به نام خدا»
بالاخره بعد از کشمکشهاي فراوان، ديروز پنجشنبه 30 مهر، در حالي تهيهکنندگان فيلم «صداها» کپيهاي فيلم را در اختيار سينماها گذاشتند که مديرکل ارزشيابي و نظارت اداره امور سينمايي اعلام کرد: " مشکل اکران فيلم « صداها» خوشبختانه حل شده و اين فيلم مانند سه فيلم ديگر روي پرده ميرود.( باني فيلم – 5شنبه 30 مهرماه – صفحه 2 ).
اما باندي شناخته شده و مرکب از برخي دفاتر توليد و پخش فيلمهاي هميشه "بفروش " و برخي سينماداران ،متأسفانه نه به حکم شوراي صنفي مبني بر نمايش فيلم «صداها» در طرح " اکران فرهنگي " در سالنهاي تعيين شده به مدت 4 هفته و به تعداد 70 سانس و ادامه نمايش آن پس از 4 هفته در صورت حفظ " کف فروش " اهميتي داد و نه بر نظرمديران سينمايي کشور وقعي گذاشت و به طور غيرقانوني «صداها» را هر کدام از سالنها، تنها در يک سانس و در يکي دو مورد فقط در 2 سانس آن هم در ساعت مرده و کم تماشاچي به نمايش گذاشتهاند . شنيدم که "اريکه ايرانيان " نيز به کلي از نمايش فيلم سر باز زد. تا « صداها » که در روز اول نمايشش بدون تبليغات اکران شده بود،چنان مهجور و دور از دسترس نمايش داده شود، که حتي پيگيرترين و جديترين علاقمندان فيلم «صداها» در اولين روز اکران فيلم، دچار سردرگمي شوند و بسياري در يافتن سانس و سالن مناسب نااميد گردند.
عدهاي بار ديگر با متدهاي سفسطهگرايانه، گانگستريستي و ايجاد فضايي جعلي، سعي دارند ثابت نمايند که فقط فيلمهاي مورد علاقه خودشان ميفروشد تا بلکه بتوانند همچنان بر تعداد سالنهاي خود بيافزايند و « صداها » را از ابتداييترين حق خود که برخورداري از اکراني بسيار معمولي است محروم کنند.
ثمره نمايش فيلم «صداها» مسائل بسياري را مطرح ميسازد که ديگرنه تنها اين فيلم، بلکه هست و نيست سينماي ايران را تهديد ميکند.
بالاخره بايد روشن شود که آيا تصميمات شوراي صنفي لازمالاجرا هستند يا نه ؟.
اگر تصميمات اين شورا جدي و حياتي هستند، پس چرا ترکيب اين شورا حرفهايتر و کاملتر نميشود، چرا جلسات آن به اندازه کافي جدي برگزار نميشود. يکي از نمونههاي جدي نبودن اين جلسات، جلسه روز يکشنبه هفته گذشته بود که اتخاذ آخرين تصميمات پيرامون شروع اکران فيلمهاي جديد، بدون حضور نماينده کانون کارگردانان گرفته شد، ايشان در حال حاضر در سفر فرانسه به سر ميبرند!
واقعا ً چرا کانون کارگردانان عضو عليالبدل در اين شورا ندارد؟ و چرا تهيه کنندگان که ذينفعترين قشر دستاندرکار سينما در اکران هستند، نمايندهاي در شورا ندارند و تنها نماينده آنها در واقع سينماداري است که سينمايش سرگروه است. آخرين توليد "بفروش " اش ، همين هفته اغلب سالنهاي نمايش را به خود اختصاص داده و حتي شنيده ميشود از حضور نمايندگان" مجمع توليدکنندگان سينماي ايران " در جلسه، جلوگيري به عمل آمده است. يعني کماکان تصميمگيريهاي اين شورا با حضور دو نفر از نمايندگان سينماداران انجام مي شود که نهايتا ً در اجرا توسط برخي از صاحبان سينماها عقيم ميمانند.
سوال اينجاست که اگر شوراي صنفي قدرت اجراي احکام خود را ندارد، چرا به خود اجازه ميدهند که " طرح " ايجاد کنند و در اين مورد به خصوص،« صداها » را در چارچوب "طرح"خود در حالي به اکران نابرابر و مهجور بسپارد که همه ميدانند تهيه کنندگان « صداها» آن را با سرمايه شخصي و «عشق» ساختهاند و از کمترين کمکهاي دولتي بيبهره بودهاند. اصلا ً چرا بايد «صداها » که فيلمي پرتعليق است و با حضور تعدادي از سرشناسترين بازيگران سينماي ايران ساخته شده است و عليرغم جنبههاي تجربي روايي، قادر به ايجاد ارتباط با مخاطب عام است و در نمايشهاي جشنواره مورد توجه تماشاگران قرار گرفت، اينگونه پراکنده، غيرمنضبط و نامرئي به نمايش دربيايد ؟
سالهاست که اقليتي از تهيه کنندگان سينماي ايران، با در اختيار گرفتن کليه امکانات اکران، به اين باور غلط که تنها فيلمهايي که حتي از معيارهاي فرهنگي عمومي جامعه هم عقبترند،ميفروشند، دامن زدهاند و بدين ترتيب هم به دستاندرکاران سينماي ايران اهانت کردهاند و هم به شعور مخاطب و هم راه را براي رشد سينما و مخاطبش دشوار کردهاند.
در چنين شرايطي، من به تهيه کنندگان فيلم «صداها»، منيژه حکمت و علي واجد سميعي که اين پروژه را به عنوان اولين محصول "پرشين فيلم " مقابل دوربين بردند و بدون حمايت و عشق و انرژيشان شايد اصلا ً اين فيلم ساخته نميشد،مديونم و برايم غمانگيز است که ميبينم گروهي که فيلمهايشان براي جذب تماشاچي ،آشکارا کاسه گدايي بدست ميگيرند، با تحميل اکراني مخفي بر «صداها» هم ارتباط فيلم را با مخاطبانش دشوارميکنند و هم شرافت حرفهاي من را زير سوال ببرند و هم هست و نيست تهيه کنندگان فيلم را به خطر بيندازند. در حالي که چند سال پيش "شبهاي روشن " با دو کاراکتر و لوکيشنهاي محدود تنها در سه سينما به نمايش گذاشته شد و 4 ماه دوام آورد .اکنون« صداها » با ستارگان سرشناس و داستاني پرتنش،
عليرغم تلاشهاي تهيه کنندگان و مسئولين پخش، در شرايطي به مراتب دشوارتر براي نمايش قرار دارد و به طبع اين شرايط غيرعادلانه اکران، توليد فيلمهاي جدي از اين دست هم دشوارتر شده و گاهي غيرممکن به نظر ميرسد.
اگر 10 سال پيش، هنگامي که فيلم اولم " هفت پرده " را ميساختم ، احساس ميکردم که بايد براي ساخت فيلم خوب مبارزه کرد، متأسفم که بگويم امروز،مهمترين وظيفه ما ، جنگيدن براي اکراني بسيار معمولي و آبرومند است.
در چنين شرايطي، هرچند برايم دردناک است، اما گويا مجبورم از تهيه کنندگان «صداها » بخواهم فعلا ً از اکران فيلم جلوگيري نمايند تا شايد مسئولين سينمايي کشور و نهادهاي صنفي بتوانند به اين شرايط آشفته و غيرطبيعي که بر اکران سينماي کشور تحميل ميشود سامان بدهند و دست زورمداران قلدر را کوتاه نمايند.
چرا بايد در شرايطي به اکران ادامه داد که «صداها» واقعا ً اکران نشده است.»
***************************
به گزارش ايسنا، علي واجد سميعي تهيهكننده فيلم «صداها» نيز در يادداشت خود خطاب به رسانههاي نوشتاري، خبرگزاريها و مردم سينمادوست و علاقهمندان جدي سينما نوشته است:
«در اين سينما چه خبر است؟ قرار است بر سر «ما» چه بيايد؟ پاسخگوي رفتاري که با فيلمهاي اين سينما ميشود کيست؟ چرا عدهاي خود را قيم و وکيل و وصي اين سينما ميدانند و ميخواهند بر ديگران نگاه خود را تحميل کنند؟ همه اين سوالات در حال حاضر براي ما ؛به عنوان سازندگان فيلم سينمايي صداها لاينحل مانده است،چرا که خوش خيالانه تصور ميکرديم وقتي مديرکل اداره نظارت و ارزشيابي معاونت سينمايي در خبري رسمي اعلام مي کند که ؛«مشکل صداها حل شده است» و خبرگزاريها و روزنامهها آن را منتشر مي کنند،يعني در اين سينما قانون حرف اول آخر را ميزند و آدمهاي فرصت طلب و شارلاتان ديگر دستشان از تعرض به حقوق ديگران کوتاه است.اما کاش اينطور بود. کاش در اين سينما کمي «عدالت » حاکم بود.
کاش «صداها» هم حس مي کرد ميتواند تکثير شود و سينماي ايران را صاحب شخصيت کند! اما انگار قرار است همه چيز گونه ديگري باشد. ما که از ابتدا يک اکران ساده براي صداها ميخواستيم،ما که اصلا ادعاي فيلم فرهنگي نداشتيم،ما که ادعا نکرديم فيلممان مثل فيلمهاي بعضي آقايان قرار است ميلياردها تومان نصيب ما بکند، ما فقط ادعا کرديم يک فيلم خوب ساختهايم و پاي اين حرف هم ايستادهايم. اين ديگر چه سينمايي است که همه جور فيلمي در آن روي پرده ميرود و بدون مشکل اکران ميشود الا فيلم خوب؟!
اين واژه فيلم خوب را نه «صداها » که چند فيلم ديگر هم در حال حاضر يدک مي کشند که سرنوشتي کم و بيش مشابه «صداها » دارند .
اما ماجرا هاي«صداها» انگار همچنان ادامه دارد و قرار نيست حتي حرف مديرکل اداره نظارت و ارزشيابي معاونت سينمايي؛سيدعليرضا سجادپور به عنوان يکي از رأسهاي اجراي قانون در سينماي کشور خوانده شود. پس از اينکه قرار گذاشتيم به حرف ايشان احترام بگذاريم و از روز پنجشنبه «صداها» را روي پرده ببريم ديديم که سينماها همان کاري را کردند که پيش از آن حرفش را زده بودند.
فيلم که قرار بود حداقل چهار سالن از پرديسهاي ملت،زندگي،آزادي و اريکه ايرانيان و يک سالن از سينما فرهنگ روي پرده برود، اين اتفاق افتاد اما در سينما فرهنگ يک سانس ساعت 21:30 ،پرديس آزادي يک سانس ساعت 22،پرديس زندگي يک سانس ساعت 15:30،و در پرديس ملت ساعتهاي 11:30 و 16:30 به نمايش در آمد و در اريکه ايرانيان هم اصلا روي پرده نرفت. اين تک سانسها البته به شکل چرخشي در سينماها قرار است اجرا شود ؛يعني يک روز سينما آزادي در ساعت 2 بعد از ظهر سانس دارد،روز ديگر در ساعت 8 شب.با اين وضعيت پيگير ترين تماشاگر صداها هم نميتواند بفهمد کدام سالن در چه ساعتي فيلم را پخش ميکند تا به ديدن فيلم برود اين حکايت بلايي ست که بر سر اين فيلم آورد ه اند و کسي پاسخگوي آن نيست.پس از آن در تماسي با مدير کل اداره نظارت آقاي سجادپور هم بر سخنان ما صحه گذاشتند و تلويحي گفتند؛ «تقريبا مطمئن است که به ما ظلم شده است و در روز شنبه اولين کارش اين است که به مسئله «صداها» رسيدگي کند» با اين اوصاف چه بايد کرد؟ بايد فيلممان را از روي پرده پايين بکشيم؟ بايد به اين ظلم آشکار تن بدهيم ؟يا بايد با آن «بجنگيم» ؟ ما راه سوم را برگزيده ايم و همين جا اعلام ميکنيم صداها را تا اوائل هفته آينده روي پرده نگه ميداريم و تا بررسي اداره نظارت و ارزشيابي معاونت سينمايي ارشاد منتظر ميمانيم، بلکه بتوانيم حقمان را بي آنکه پاي خيلي چيزهاي ديگر را وسط بکشيم، بگيريم. ما به حرفهاي مديرکل اداره نظارت ارزشيابي معاونت سينمايي اعتماد کرديم، نميدانستيم «شارلاتان»ها ايشان را هم بازي ميدهند و دور ميزنند. به هر حال در اين وضعيت که قرار است بايستيم، بايد خيلي از مسائل روشن شود. پس با اين حساب تا بيانيه بعدي اميدواريم و دعا ميکنيم اين مسئله حل شده باشد و ما هم گوش به نقد منتقدان سينماي ايران بسپاريم و نقايص کارمان را برطرف کنيم، و مجبور به انجام کارهايي که دوست نداريم نشويم.
تا بعد،پيروز باشيد.»
گفتني است سعيد عقيقي نويسنده فيلمنامه اين فيلم نيز در نامه ديگري اعتراض خود را نسبت به اين موضوع اعلام كرده است.
انتهاي پيام كد خبر: 8808-00397 |