خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: جامعه اطلاعاتي - ارتباطات

تغييرات پي در پي مديران روابط عمومي‌هاي كشور در سال 87 از جمله مشكلات روابط عمومي‌ها از لحاظ عملي در كشور بود كه در مواردي نيز به به‌كارگيري افراد غيرمتخصص در اين حوزه منجر شد.

هوشمند سفيدي ـ رييس انجمن آموزش و تحقيقات روابط عمومي - در گفت‌وگو با خبرنگار ارتباطات خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، با بيان اين مطلب و با تاكيد بر اينكه روابط عمومي ايران در سال 87 دوران متوسطي را سپري كرد، اظهار كرد: سال 87 با روز روابط عمومي و مراسم بزرگداشت آن آغاز شد كه اين مراسم ضعف‌هاي زيادي داشت. امسال هم‌ قرار بود شوراي اطلاع‌رساني دولت منشور اخلاقي روابط عمومي را منتشر كند كه اين اتفاق نيز نيفتاد، ضمن اينكه علي‌رغم قول‌هاي داده شده براي افزايش انتشار كتاب‌هاي حوزه‌ي روابط عمومي، در اين بخش هم در مقايسه با سال‌هاي گذشته با افت روبه‌رو بوديم.

او با اشاره به عقب افتادن اجراي آيين‌نامه‌ جامع روابط عمومي در كشور نيز تصريح كرد: برگزاري سمپوزيوم بين‌المللي روابط عمومي و گردهمايي‌هايي كه در سطح سازمان‌ها و استان‌ها برگزار شد از نقاط قوت روابط عمومي ايران در سال 87 بود. البته شايد اين همايش‌ها به تنهايي داراي ضعف‌هايي بودند، اما در كل به حركت رو به جلوي روابط عمومي كشور كمك كردند.

اين كارشناس روابط عمومي، تعامل حوزه روابط عمومي كشور با نهادهاي بين‌المللي را نيز در سال 87 رو به رشد دانست و با بيان اينكه تداوم توسعه دانشگاه‌ها در حوزه روابط عمومي و نيز پذيرش دانشجويان در اين رشته مانند سال‌هاي قبل خوب بود، تصريح كرد: تغييرات پي در پي مديران روابط عمومي‌ها در كشور در سالي كه گذشت، از جمله مشكلات روابط عمومي‌ها از لحاظ عملي در كشور بود كه در مواردي نيز به به‌كارگيري افراد غيرمتخصص در اين حوزه منجر شد. البته احساس مي‌كنم دولت به تازگي به جايگاه روابط عمومي در كشور و ضرورت ارتقاء آن بيش از پيش واقف شده و سعي كرده است افراد متخصص را در بخش مديران روابط عمومي به كار بگيرد.

به گفته وي در سال 87 همچنين با وجود فرمايش مقام معظم رهبري مبني بر اينكه بايد روابط عمومي سازمان‌ها تقويت شود، اما منويات ايشان در اين حوزه‌ عملي نشد و حتي اعتبارات اين بخش كاهش نيز پيدا كرد.

او درباره‌ فعاليت NGOها در حوزه روابط عمومي نيز گفت: اين سازمان‌ها در سالي كه گذشت همچنان به عملكرد ضعيف خود ادامه دادند، به گونه‌اي كه مي‌توان گفت موسسات خصوصي بسيار فعال‌تر از NGOها در اين حوزه فعاليت كردند. اين در حالي است كه قطعا خروج اين سازمان‌ها از كاركرد موسسه‌اي، در افزايش كارايي آن‌ها بسيار موثر خواهد بود چرا كه باعث مي‌شود از گرايش كاسب كاري و درآمدزايي خارج شده و به سمت مسايل كلان و كمك به رشد روابط عمومي ايران حركت كنند.

سفيدي در ادامه قطع ارتباط سيستماتيك با NGOها را يكي ديگر از ضعف‌هاي روابط عمومي كشور در سال 87 دانست و خاطرنشان كرد: تمام دولت‌ها و نظام‌ها به روابط عمومي نياز دارند زيرا بايد دستاوردهايشان به شكل مطلوب براي مردم مطرح شود و نظرات مردم نيز به آن‌ها رسانده شود، در غير اين صورت اعتبار آن‌ها لطمه مي‌خورد.

به گفته او روابط عمومي بايد بدون فريب كار خود را انجام دهد، ضمن اينكه دولت‌ها نيز نبايد نگاه سياسي به روابط عمومي داشته باشند. آن‌ها بايد با شورايي مشورتي متشكل از روساي موسسات، انجمن‌ها، نشريات، گروه‌هاي آموزشي و دانشگاه‌ها در حوزه‌ روابط عمومي در ارتباط باشند و شعاع اعتمادشان را كاهش ندهند زيرا خود آن‌ها متضرر خواهند شد. اين اعتماد باعث مي‌شود استفاده از متخصصان در عرصه‌ مديريت روابط عمومي‌ها افزايش يابد.

به عقيده وي خصوصي‌سازي روابط عمومي بسيار كليدي است. نخبه‌ها بايد در روابط عمومي‌ها حضور فعال داشته باشند، ضمن اينكه قطع حمايت‌ها از بخش خصوصي روابط عمومي هم بايد به تدريج صورت بگيرد.

انتهاي پيام