 خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران
سرويس: فرهنگ و هنر - تئاتر
آخرين نشست پژوهشي مونولوگ گروه تئاتر «ليو» در سال جاري، به اجراي نمايش «نگاه خيره خداوند» نوشته محمد رضاييراد به كارگرداني ساسان پيروز و بازي حسن معجوني اختصاص داشت.
به گزارش خبرنگار بخش تئاتر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين برنامه كه شامگاه روز گذشته 10 اسفندماه در تالار استاد انتظامي خانه هنرمندان ايران برگزار شد، محمد چرمشير كه به عنوان سخنران جلسه حضور يافته بود با تقدير از نمايشنامه محمد رضايي راد و گروه اجرايي اين نمايش، انسان را موضوع اصلي همه مونولوگها دانست و گفت: انگيزه ما از اجراي مونولوگ سخنگفتن درباره انسان ناب و خالص است. اگر در گفتوگوهاي چندنفره چيزي را به عنصر انسان اضافه ميكنيم، در مونولوگ به طور مشخص و دقيق درباره انسان سخن ميگوييم.
اين استاد دانشگاه ادامه داد: وقتي كه انسان را به صورت ناب موضوع نمايشمان قرار ميدهيم، بايد شرايط ديگري را هم در نظر بگيريم، به عنوان كساني كه گوينده مونولوگ هستيم خطابهاي را در مقابل ديگر انسانها انجام ميدهيم. بنابراين نميتوانيم نسبت به مخاطب خود بيتوجه باشيم. درحاليكه بيتوجهي نسبت به مخاطب يكي از مشكلات بزرگ مونولوگهاي ماست. گويي از سوي گروه اجرايي حرفهايي درباره انسان داريم كه بايد به گوش مخاطب برسد، اما مخاطب خود را فراموش ميكنيم.
اين نمايشنامهنويس با تشريح تجربيات شخصياش در زمينه مونولوگنويسي ادامه داد: هنگام نوشتن اين گونه آثار همواره موضوعي براي صحبتكردن دارم، اما هميشه به مخاطبم هم ميانديشم و اينكه چرا بايد اين سخنان را بشنود و چرايي شنيدهشدن همان چيزي است كه معمولا در مونولوگهايمان مسكوت ميگذاريم و به اين فكر نميكنيم كه آيا مخاطب هم از شنيدن اين سخنان لذت ميبرد يا نه.
چرمشير با تأكيد بر ضرورت توجه به مقوله مخاطب در نمايشنامههاي مونولوگ مطرح كرد: وقتي مونولوگي را به اجرا ميگذاريم، نه تنها براي گوينده كه براي مخاطب هم بايد ميزانسني را طراحي كنيم. در اين شيوه محيط امني را براي گفتن و شنيدن فراهم ميكنيم، در غيراينصورت مدام در معرض اين پرسش مخاطب هستيم كه اين سخنان چه ارتباطي به ما دارد و اين مشكل بزرگ مونولوگهاي ماست كه از همان بدو پيدايش ارتباط كاراكتر با مخاطب قطع شده و گويي كاراكتر دچار نوعي پريشاني ذهني است و مخاطب خود را وادار به شنيدن اين پريشانگوييها ميكند.
نويسنده نمايشنامههايي همچون «كبوتري ناگهان» و «ميبوسمت و اشك» تصريح كرد: در اين نوع مونولوگ كه دايما درحال حذف مخاطب هستيم، اساسا گفتوگو نميكنيم و تنها حرفهايي را در فضا پخش ميكنيم بدون اينكه اميد شنيدهشدن آنها وجود داشته باشد. درحاليكه در شكل درست مونولوگ يا گفتار بلند هميشه وجود طرف مقابل و انگيزههاي او را حس ميكنيم و به آن اعتقاد داريم. از سويي انسان را داريم كه هميشه موضوع گفتار بلند است و از سوي ديگر اين گفتار دوسويه است و سويه دوم آن هم بايد مورد توجه قرار بگيرد. هر زمان كه مخاطب را از شكل منفعل خود خارج كردهايم و دليل شنيدهشدن سخنانمان را براي او ايجاد كردهايم مونولوگ توانسته به صورت موفقيتآميزي كار خود را انجام دهد.
چرمشير با تشريح نمونههايي از متون مونولوگ خاطرنشان كرد: در اين گونه نمايشي كاراكتر تنها حرفهاي خود را نميزند، بلكه به جهاني كه بر او وارد شده پاسخي ميدهد. بنابراين ديگر با تكصدايي روبهرو نيستيم، بلكه به چندصدايي ميرسيم. اما در صورتيكه اين مشاركت صورت نگيرد ديگر موضوعيت مونولوگ كه همان انسان ناب و عام است از بين ميرود.
اين استاد دانشگاه از گفتوگوي شيطان و خدا هنگام راندهشدن شيطان از بهشت و از گفتوگوي خدا، شيطان و ايوب پيامبر و همچنين از گفتوگوي انسان مدرن با انسان مدرن ديگري در جريان جنگهاي جهاني به عنوان سه مونولوگ دوستداشتني در تاريخ ياد كرد و گفت: در مونولوگ نخست شيطان هنگام راندهشدن از بهشت تمام اعتراضات و مكنونات قلبي خود را بيان ميكند و در مونولوگ نوع دوم گفتوگويي ميان ايوب، خداوند و شيطان صورت ميگيرد كه در اين گفتوگو ايوب تمام ايستادگيهايش را تشريح ميكند و در مونولوگ سوم انساني مدرن با انسان مدرن ديگري سخن ميگويد و او را در جريان به سطوح آمدنش از سيطره قدرت قرار ميدهد. تمامي اين سه مونولوگ بر همان پديده انسان استوارند.
به گزارش ايسنا، نيمه دوم پروژه مونولوگ گروه تئاتر ليو از ارديبهشت سال آينده آغاز خواهد شد.
انتهاي پيام كد خبر: 8712-04775 |